Jeśli w harmonogramie czasu pracy zaplanowano pracownikowi mniej godzin niż wynika to z wymiaru nie można później "dołożyć" mu godzin pracy.

Zatrudnianie pracowników w systemie równoważnym daje możliwość planowania pracy w ten sposób, że w pewnych dniach przedłuża się pracownikom dobowy wymiar czasu pracy nawet do 12 godzin, ale następnie należy to zrekompensować pracą w innym dniu lub całym dniem wolnym. System ten nie zwalania jednak z obowiązku sporządzenia harmonogram pracy dla każdego pracownika. Rozkład czasu pracy pracodawca powinien ustalić z góry w harmonogramie i podać do wiadomości pracowników przed okresem rozliczeniowym. Jego zmiana jest możliwa jedynie w wyjątkowych przypadkach, które powinny być ściśle określone w przepisach wewnętrznych.

Z istoty stosunku pracy wynika obowiązek zapewnienia pracownikowi pracy przez odpowiednią liczbę godzin wynikającą z wymiaru zatrudnienia. Jeżeli pracownik zatrudniony jest w pełnym wymiarze, to obowiązkiem pracodawcy jest sporządzenie harmonogramu obejmującego dokładnie liczbę godzin przewidzianych do przepracowania w danym okresie rozliczeniowym. Jeżeli jednak zaplanowano mniej pracy, to nie wolno "uzupełnić" potem brakujących godzin poleceniem dodatkowej pracy, nawet jeżeli zaplanowany godzinowy wymiar i praca dodatkowa łącznie nie przekroczą dozwolonego na dany okres rozliczeniowy limitu.

Przykład

Pracodawca na sierpień 2010 r. zaplanował pracownikowi zatrudnionemu w systemie równoważnym 160 godzin, mimo iż wymiar na ten miesiąc wynosi 176 godzin. Okazało się, że w sierpniu niespodziewanie jeden z kluczowych pracowników złamał rękę i trzeba go zastąpić. W związku z tym pracodawca zdecydował, iż pracownikowi, któremu zaplanował mniej godzin niż wynika to z wymiaru teraz, w ramach zastępstwa, dołoży brakujące 16 godzin. takie działanie pracodawcy, mimo iż w ogólnym rozrachunku nie powoduje przekroczenia wymiaru czasu pracy na dany miesiąc, jest nieprawidłowe.

Działania opisane w przykładzie mogą być ocenianie jako naruszające przepisy o czasie pracy, które będą stanowić wykroczenie przeciwko prawom pracownika. Za pracę w dni, które są dla pracownika harmonogramowo wolne, pracownikowi należy się rekompensata. Jeżeli więc wezwano do pracy pracownika w dniu dla niego wolnym należy liczyć się z tym, że pracę taka będzie musiał zrekompensować dniem wolnym, czasem wolnym bądź dodatkowym wynagrodzeniem (w zależności od tego, w jakim dniu pracownik świadczył pracę), nawet jeżeli w sumie czas pracy w danym okresie rozliczeniowym nie przekroczy wymiaru ustalonego na podstawie art. 130 kp.

Zaplanowanie mniejszej ilości godzin pracy spowoduje, że i tak będziesz trzeba pracownikowi zapłacić za cały wymiar. W przypadku pracowników otrzymujących stawkę godzinową należy musiał wypłacić wynagrodzenie przestojowe za czas niedopracowany do pełnego wymiaru. Natomiast w przypadku pracowników wynagradzanych stałą pensją - pełne normalne wynagrodzenie.Praca w godzinach nadliczbowych może być rekompensowana czasem wolnym lub dodatkowym wynagrodzeniem. W drugim przypadku dodatek oblicza się biorąc pod uwagę "normalny" wymiar czasu pracy na dany miesiąc. Aby obliczyć wysokość dodatku za godziny nadliczbowe dla pracownika wynagradzanego stałą stawką miesięczną należy jego wynagrodzenie podzielić przez wymiar czasu pracy w danym miesiącu, a następnie pomnożyć ją przez procent dodatku.

Przykład

Pracownik wynagradzany jest stałą stawką miesięczną w wysokości 2500 zł. W sierpniu 2010 r. przepracował 8 godzin nadliczbowych dobowych. Wynagrodzenie i dodatek za te godziny należy obliczyć w następujący sposób:

2500 zł : 176 godz. (normalny wymiar czasu pracy w sierpniu 2010 r.) = 14,20 zł/godz.
14,20 zł x 8 = 113,60 zł - normalne wynagrodzenie za dodatkową pracę.

Dodatek za nadgodziny dobowe to 50%. W związku z tym za 8 godzin pracy pracownik otrzyma:
8 x (14,20 x 50%) = 8 x 7,10 = 56,80 zł - dodatek za nadgodziny dobowe.

W związku z tym, za 8 nadgodzin w sierpniu 2010 r. pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie wraz z dodatkiem w wysokości:
113,60 zł + 56,80 zł = 170,40 zł.